Είναι απαραίτητο για τον επισκέπτη της πόλης, καθώς είναι ο σημαντικότερος ναός, όπως ο παρτονικός ναός του Αγίου και ένας από τους παλαιότερους στον κόσμο. Μην χάσετε τα διατηρημένα αυθεντικά ψηφιδωτά, διάσπαρτα σε λίγα και αρκετά κρυφά σημεία. Ρίξτε μια ματιά στις μοναδικές τοιχογραφίες μέσα στο μικρό παρεκκλήσι του Αγίου Ευθυμίου στη δεξιά πλευρά σχεδόν πίσω από το βωμό. Η βασιλική είναι μνημείο της UNESCO από το 1988. Εάν είστε χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου, απλώς πηγαίνετε αριστερά, γύρω από τα σκαλιά προς τη ράμπα όπου πηγαίνουν τα αυτοκίνητα, ακριβώς απέναντι από την κύρια είσοδο της εκκλησίας. Η κρύπτη είναι άλλο ένα μοναδικό μνημείο για επίσκεψη. Ωστόσο, δεν είναι προσβάσιμο σε αναπηρικά αμαξίδια. Απλώς ακολουθήστε τη στενή σκάλα κάτω από τον βωμό της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου και επισκεφθείτε τη μικρή υπόγεια έκθεση. ΔΕΝ είναι κατακόμβη, όπως νομίζουν πολλοί.
Λίγα μέτρα από το λιμάνι βρίσκεται η παλιά περιοχή των Λαδάδικων, όπου κάποτε διακινούνταν μπαχαρικά και λάδια. Πρόσφατα έχει μετατραπεί σε μια ζωντανή περιοχή με εστιατόρια και ταβέρνες. Η ατμόσφαιρα σε εκείνη την περιοχή είναι υπέροχη, με πραγματικό θόρυβο καθώς οι άνθρωποι χαλαρώνουν και κουβέντιαζαν ενώ οι μουσικοί έπαιζαν παραδοσιακή ελληνική μουσική στο βάθος.
Μια πλούσια συλλογή αντικειμένων από μια πληθώρα ιστορικών περιόδων. Πολύ καλά τακτοποιημένα και επισημασμένα εκθέματα. Μπορείτε να θαυμάσετε αγγεία, νομίσματα, όπλα, πανοπλίες, κοσμήματα, σαρκοφάγους και πολλά χρυσά στεφάνια που είναι μερικά από τα σημαντικότερα σημεία του μουσείου. Εύκολα προσβάσιμο, στο κέντρο της πόλης.
Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης, Μακεδονία: Ο Λευκός Πύργος, στην οδό Νίκης, η παραλιακή λεωφόρος, είναι το σύμβολο της Θεσσαλονίκης. Ο πύργος χρονολογείται από την περίοδο του Οθωμανού Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς (1520-1566). Χτίστηκε ως μέρος της οχύρωσης της πόλης, στη θέση ενός άλλου πύργου, που πιθανότατα κατασκευάστηκε από Γάλλους ιππότες, μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους.
Πρόκειται για έναν κυκλικό πύργο ύψους 33,90 μέτρων με διάμετρο 22,70 μέτρα. Έχει έξι ορόφους που συνδέονται μεταξύ τους με σκάλες. Ο τελευταίος όροφος έχει μια βεράντα που προσφέρει υπέροχη θέα στην πόλη. Οι Οθωμανοί χρησιμοποιούσαν αυτόν τον πύργο ως οχυρό, φρουρά και φυλακή. Από την κατασκευή του έχει αλλάξει πολλά ονόματα. Τον 18ο αιώνα ονομαζόταν Φρούριο Καλαμαριάς. Το 1826, ο σουλτάνος Μαχμούντ Β' διέταξε τη σφαγή όλων των αιχμαλώτων του και μετά από αυτό, ο πύργος ονομάστηκε Πύργος του Αίματος ή Κόκκινος Πύργος.
Όταν η Θεσσαλονίκη ελευθερώθηκε από τους Τούρκους, το 1912, ο πύργος ασπρίστηκε ως συμβολική χειρονομία εξαγνισμού και έτσι πήρε το σημερινό του όνομα. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο πύργος ασπρίστηκε από έναν κρατούμενο το 1890, με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Ο Πύργος έχει στις μέρες μας ένα λαμπερό χρώμα αλλά εξακολουθεί να διατηρεί το όνομά του.
Ο Λευκός Πύργος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αεράμυνα της πόλης κατά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και φιλοξένησε το μετεωρολογικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μέχρι το 1983 τους Θαλάσσιους Δόκιμους. Ο Βασιλιάς Γεώργιος Α' της Ελλάδας δολοφονήθηκε λίγα μέτρα μακριά από τον Λευκό Πύργο το 1913.
Το 1985 ο Πύργος αναστηλώθηκε και σήμερα στεγάζεται εκεί το Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης, η συλλογή του οποίου περιλαμβάνει κομμάτια γλυπτικής και κεραμικής, θραύσματα ψηφιδωτών δαπέδων, ορθόδοξες εικόνες, βυζαντινά νομίσματα, τοιχογραφίες και επιγραφές μεταξύ άλλων. Το Μουσείο διοργανώνει συχνά εκθέσεις για την ιστορία της πόλης ανά τους αιώνες.
Τη νύχτα, ο Λευκός Πύργος φωτίζεται και ξεχωρίζει στο σκοτεινό φόντο. Η λεωφόρος παρακάτω είναι ο αγαπημένος παραλιακός πεζόδρομος των ντόπιων.
Η Ροτόντα, που χτίστηκε στις αρχές του 4ου αιώνα, είναι ένα αρχαίο εντυπωσιακό ρωμαϊκό μνημείο που έχει εγγραφεί στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco. Πιθανότατα κατασκευάστηκε για πρώτη φορά ως μαυσωλείο του αυτοκράτορα Γαλέριου, ο οποίος είχε την έδρα του στη Θεσσαλονίκη στα τέλη του 3ου αιώνα και στις αρχές του 4ου. Αποτελούσε μέρος του εντυπωσιακού κτιριακού συγκροτήματος που περιλάμβανε το Παλάτι του Γαλερίου (Πλατεία Ναυαρίνου), τον Ιππόδρομο, την Αψίδα του Γαλερίου (Καμάρα) και άλλα κτίρια στη Θεσσαλονίκη.
Η Πλατεία Αριστοτέλους ή Πλατεία Αριστοτέλους είναι η κεντρική πλατεία της πόλης της Θεσσαλονίκης, στην Ελλάδα και βρίσκεται στη λεωφόρο Νίκης (στην προκυμαία της πόλης), στο κέντρο της πόλης. Σχεδιάστηκε από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Ernest Hébrard το 1918, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της πλατείας χτίστηκε τη δεκαετία του 1950. Πολλά κτίρια που περιβάλλουν την κεντρική πλατεία έχουν ανακαινιστεί από τότε και τα βόρεια τμήματα της ανακαινίστηκαν σε μεγάλο βαθμό τη δεκαετία του 2000.
Τα δώδεκα κτίρια που αποτελούν την πλατεία Αριστοτέλους είναι διατηρητέα κτίρια της Ελληνικής Δημοκρατίας από το 1950.
Στην περιοχή της Νέας Παραλίας, ένα από τα πιο δημοφιλή, γεμάτα ενέργεια μέρη της Θεσσαλονίκης, θα βρείτε το μνημείο μιας από τις πιο διάσημες και επιδραστικές προσωπικότητες όλων των εποχών. Ένα πρόσωπο που δημιούργησε έναν μύθο που ακούγεται μέχρι σήμερα. Πρόκειται για το μνημείο του Αλεξάνδρου του 3ου, γνωστό και ως «Μέγας Αλέξανδρος».
Για πολλούς τα πιο σημαντικά από τα μουσεία της πόλης, καθώς η Θεσσαλονίκη είναι αναμφισβήτητα η πόλη που έχει τον πιο έντονο βυζαντινό χαρακτήρα και ομορφιά. Το μουσείο στεγάζεται σε σύγχρονες εγκαταστάσεις που περιλαμβάνουν προηγμένα, καλά οργανωμένα εργαστήρια συντήρησης και αποθήκες. Εκατοντάδες μοναδικά εκθέματα και αντικείμενα σε όλη τη βυζαντινή περίοδο εκτίθενται σε διάφορες αίθουσες. Έχει μια μάλλον επιβλητική ατμόσφαιρα ενώ οι παρουσιάσεις είναι καλά οργανωμένες και κατατοπιστικές.
Το Επταπύργιο, η οχύρωση στην Ακρόπολη της Θεσσαλονίκης, χτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα και έκτοτε κυριαρχεί ως το ψηλότερο σημείο της πόλης. Διαθέτει δέκα πύργους και πύργους ημιώροφου, για την επίβλεψη της περιοχής, τη στέγαση των στρατευμάτων και τη λειτουργία του ως καταφύγιο σε περίπτωση κατάληψης της πόλης. Χτισμένο στη θέση παλαιότερης οχύρωσης, επί Παλαιολόγου, βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο των τειχών της Θεσσαλονίκης, στην Άνω Πόλη.
Μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, το 1430, ανεγέρθηκε ο μεσαίος πύργος και δόθηκε το όνομα «Γεντί Κουλέ», με το οποίο είναι γνωστό το φρουριακό συγκρότημα. Η φράση αποδίδεται στα τούρκικα ως «Επτά Πύργοι», ενώ στην Κωνσταντινούπολη υπήρχε ένα παρόμοιο κτίριο με το όνομα «Γεντί Κουλέ», γνωστό ως μια από τις πιο σκληρές φυλακές. Το Επταπύργιο υπέστη δομικές αλλαγές κατά την οθωμανική περίοδο και ιδιαίτερα στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν μετατράπηκε σε φυλακή, με την προσθήκη κτιρίων, κελιών και λειτουργικών χώρων. Με την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης διατήρησε τη λειτουργία της ως φυλακή, μέχρι το 1989, όταν έκλεισε και επέστρεψε ως μνημείο στο Υπουργείο Πολιτισμού. Σήμερα είναι επισκέψιμο, έτοιμο να πει την ιστορία του στους επισκέπτες, των ανθρώπων που πέρασαν από τα τείχη του και κυρίως αυτών που ζούσαν στα υγρά κελιά του.
Το 2017 οι Ομπρέλες μετρούν 20 χρόνια παρουσίας στον δημόσιο χώρο της Θεσσαλονίκης και η αγάπη των πολιτών για τη γλυπτική έχει καθιερώσει στον προφορικό λόγο τον τίτλο «Ομπρέλες της Θεσσαλονίκης». Ο Γιώργος Ζογγολόπουλος εξέθεσε τις Ομπρέλες για πρώτη φορά το 1995 στον εορτασμό της εκατονταετηρίδας της Μπιενάλε της Βενετίας. Το γλυπτό τοποθετήθηκε σε πλωτή πλατφόρμα στην είσοδο της έκθεσης και έλαβε αξιοσημείωτη δημοσιότητα διεθνώς. Ο Ζογγολόπουλος αισθάνθηκε ιδιαίτερη τιμή με την εγκατάσταση των Ομπρέλων στη Θεσσαλονίκη το 1997, τη χρονιά που η πόλη ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, χωρίς να μπορεί να φανταστεί –στα 96 του χρόνια– ότι αυτό το γλυπτό θα ήταν σημαντικό σημείο αναφοράς για ο δημόσιος χώρος της Ελλάδας. Το γλυπτό που ζει στο παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης, συμμετέχει ενεργά στην καθημερινότητα τόσο των πολιτών όσο και των επισκεπτών της πόλης είτε μέσω της απόλαυσης που προσφέρει ένα έργο τέχνης, είτε ενημερώνοντας και ευαισθητοποιώντας τους πολίτες για διάφορες κοινωνικές δράσεις και εκστρατείες που πραγματοποιούνται στην πόλη από κατά καιρούς.
